تغی

لغت نامه دهخدا

تغی. [ ت ِ غا ] ( ع اِ ) خنده بلند. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).

فرهنگ فارسی

خنده بلند

جمله سازی با تغی

💡 بزد دست بردسته ی تغی تیز به جنگاوران بست راه ستیز

💡 ناصح از مستی زمن گر توبه میخواهد، بچشم چون بهوش آیم بفرصت ساعتی تغیین کنم