ترکل

لغت نامه دهخدا

ترکل. [ ت َ رَک ْ ک ُ ] ( ع مص ) پای بر بیل نهادن تا بزمین فروشود. ( تاج المصادر بیهقی ) لگد زدن بر بیل تا فرورود بر زمین. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( از المنجد ) ( ناظم الاطباء ). || کنده شدن زمین با سمهای چارپایان. ( از اقرب الموارد ) ( از المنجد ).

فرهنگ فارسی

پای بر بیل نهادن تا بزمین فرو شود. لگد زدن بر بیل تا فرو رود بر زمین. یا کنده شدن زمین با سمهای چارپایان.

فرهنگستان زبان و ادب

{TAC} [اعتیاد] ← مقدار الکل تعرقی

جمله سازی با ترکل

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 شهر اوت ویل در بخش ترکل‌اوئلد در ایالت برن در کشور سوئیس واقع شده‌است که ۴٬۶۰۰ نفر جمعیت دارد.

💡 بخش ترکل‌اوئلد یکی از بخشهای کانتون برن در کشور سوئیس است.