واژه «ترثی» ریشهای عربی دارد و به معنای ستودن میت و گریستن بر او است. این اصطلاح در متون ادبی و دینی بهکار رفته و بیانگر نوعی احترام و اندوه نسبت به درگذشتگان است. در واقع، این واژه نه تنها نشاندهنده غم و اندوه است، بلکه حاکی از ارج نهادن به شخصیت و جایگاه فرد درگذشته نیز میباشد.
ترثی غالباً در قالب سخن، شعر یا سرودهای مذهبی و ادبی بیان میشود و در مراسم یادبود و سوگواری مورد استفاده قرار میگیرد. این شیوه بیان، با بهرهگیری از زبان ادبی و گاهی استعاری، مرگ را نه تنها غمانگیز بلکه با احترام و ستایش همراه میکند و نشان میدهد که فرد متوفی در ذهن و دل بازماندگان جایگاه ویژهای داشته است.
به طور کلی، ترثی نوعی مراسم روحانی و فرهنگی است که پیوند عاطفی انسانها با درگذشتگان را نمایان میسازد. این عمل، هم جنبه عاطفی دارد و هم جنبه رسمی و ادبی، و باعث میشود یاد و خاطره درگذشتگان در ذهن جامعه حفظ شود. بنابراین، مفهوم این کلمه نه تنها گریستن و اظهار اندوه است، بلکه ستایشی است از زندگی و شخصیت فردی که از میان ما رفته است.
