تباهی پذیر

تباهی پذیر. [ ت َ پ َ ] ( نف مرکب ) تباهی پذیرنده. فناپذیرنده. تباهی گیرنده:
تباهی بچیزی رسد ناگزیر
که باشد بگوهر تباهی پذیر.اسدی.رجوع به تباه و تباهی و دیگر ترکیب های تباه و تباهی شود.

( صفت ) ۱- فساد پذیر. ۲- فنا پذیر.

💡 تباهی به چیزی رسد ناگزیر که باشد به گوهر تباهی پذیر