لغت نامه دهخدا
تاپ تاپ. ( اِ صوت مرکب ) نام آواز زدن کف دست بر متکا یا بر بالشت یا بر پشت کسی و مانند آن.
تاپ تاپ. ( اِ صوت مرکب ) نام آواز زدن کف دست بر متکا یا بر بالشت یا بر پشت کسی و مانند آن.
(اِصت. اِمر. ) صدای زدن کف دست به متکا یا بالشت یا بر پشت کسی و مانند آن.
( اسم ) آواز زدن کف دست بر متکایا بالشت یا بر پشت کسی و مانند آ ن.
{thump} [مهندسی بسپار- تایر] ارتعاشی تناوبی یا صدایی محسوس که تایر آن را تولید می کند و احساس کوبشی هماهنگ با چرخش تایر ایجاد می کند
صدای زدن کف دست به متکا یا بالشت یا بر پشت کسی و مانند آن.
💡 تپه تاپ تاپان ۲ مربوط به سدههای اولیه دورانهای تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان مراغه، بخش سراجو، دهستان سراجوی جنوبی، ۱/۴ کیلومتری روستای سرکارآباد واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۸ اسفند ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۵۲۰۶ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
💡 تپه تاپ تاپان ۱ مربوط به سدههای اولیه دورانهای تاریخی پس از اسلام است و در شهرستان مراغه، بخش سراجو، دهستان سراجوی جنوبی، ۱/۵ کیلومتری روستای سرکارآباد واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۸ اسفند ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۵۲۰۰ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.
💡 تاپ تاپی (مانند قاتماقارماست اما برخلاف آن که تف میدهند، تاپ تاپی را بخارپز میکنند)