تار و تنبور
لغت نامه دهخدا
تار و تنبور. [ رُ تَم ْ ] ( ترکیب عطفی، اِ مرکب ) تار و طنبور. همه گونه آلات سازندگی. آلات نوازندگان. دف و نی.
فرهنگ فارسی
( اسم ) ۱- تار همراه تنبور. ۲- همه گونه آلات سازندگی و نوازندگی.
جمله سازی با تار و تنبور
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 از تعداد گوشیها ۴ گوشی روی جایگاه یا صفحه گوشیها و سه گوشی در کنار آنها قرار دارند. سیمگیر (سیمبست) مشابه تار و سه تار و تنبور در منتهاالیه صفحه دیوان نصب میگردد. قسمت تحتانی کاسه سوراخی صوتی به قطر ۳۵ میلیمتر دارد. دیوان با مضراب پلاستیکی نواخته میشود. نوازنده، موقع اجرا، انگشت میانی خود را بر کاسه طنین میزند.
💡 شورانگیز، سازی زهی مضرابی و تلفیقی از سهتار، تار و تنبور است که سالها پیش برای اولین بار به پیشنهاد علی تجویدی و توسط ابراهیم قنبری مهر ساخته شده بود.
💡 در شبهای آرام روستایی، صدای دلنشین نوازندگی تار و تنبور از دوردستها به گوش میرسید و آرامش خاصی را به دل ساکنان آن منطقه میآورد.
💡 موسیقی سنتی ایران با بهرهگیری از سازهای اصیلی مانند تار و تنبور، توانسته است هویت فرهنگی و هنری این سرزمین را به خوبی حفظ نماید.
💡 هنرمند جوان با مهارت بسیار بالایی شروع به نواختن قطعات آرام تار و تنبور کرد که باعث شد شنوندگان در سکوتی بسیار عمیق و ممتد فرو بروند.