لغت نامه دهخدا
بیخ بنفشه. [ خ ِ ب َ ن َ ش َ / ش ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) بیخ سوسن. سفید است و آنرا در روم میان بنفشه می پرورند و به اطراف میبرند. اصل السوسن الابیض، و آنرا بدان جهت بیخ بنفشه گویند که بیخ سوسن سفید را در بنفشه بپرورند. ( یادداشت بخط مؤلف ). رجوع به ایرشا شود.