بزم عالم

💡 بزم عالم ز دل خون شده ما گرم است مجلس عیش به یک شیشه صهبا گرم است

💡 شبستان جهان بی بهره بود از روشنی صائب زبان آتشین من چراغ بزم عالم شد

💡 زین بزم عالمی غم راحت به خاک برد آب محیط رفت به‌گردکرانه‌ها

💡 آتش استی بزم عالم بر فروز دیگران را هم ز سوز خود بسوز

💡 بی اختیار خواهی رفتن ز بزم عالم از کف منه پیاله تا اختیار داری

💡 گر چراغ بزم عالم نیست صائب کلک ما چون ز بخت تیره دایم در شبستانیم ما؟

💡 شاعر در اشعار خود از بزم عالم و شادی‌های بی‌پایان هستی سخن می‌گوید تا شنوندگان را به تفکر درباره زیبایی‌های خلقت وادار کند.

💡 برگزاری این مراسم بزرگ، گویی نوعی بزم عالم است که در آن تمامی اقوام و ملل با فرهنگ‌های مختلف، در صلح گرد هم می‌آیند.

💡 در متون کلاسیک عرفانی، بزم عالم اغلب به معنای تجلی زیبایی‌های الهی در جهان هستی است که تمام موجودات را به سوی حق می‌کشاند.