بد روزگاری

بدروزگاری. [ ب َ ] ( حامص مرکب ). وضعبدروزگار. ( از فرهنگ فارسی معین ). حالت بدروزگار.
- بدروزگاری کردن؛ بدگذرانی. ( یادداشت مؤلف ). التقشف؛ بدروزگاری کردن. ( محمدبن یوسف در بحرالجواهر از مؤلف لغت نامه ).

عمل بد روزگار وضع بد روزگار

💡 اگر یکسال گردد خشک‌سالی زبونی باشد و بد روزگاری