لغت نامه دهخدا
بجاء. [ ب َج ْ جا ] ( ع ص، اِ ) گشاد. واسعة. ( اقرب الموارد ). || چشم فراخ. ( آنندراج ). زن فراخ چشم.
بجاء
جمله سازی با بجاء
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 شیخ الاسلام گفت: کی فرا یحیی معاذ گفتند: کی قومیاند کی میگویند کی ما بجاء رسیدهایم، کی ما را نماز نباید کرد. گفت: بگو رسیدهاند، بسقر رسیدهاند.
