باکند

باکند. [ ک َ ] ( اِ ) یاقوت را گویند و آن جوهری است معروف. ( برهان قاطع ). گوهری گرانبها که سرخ و زرد و آبی است. ( یادداشت مؤلف ). جوهری است معروف و به بای پارسی هم آمد. یعنی: پاکند. ( از انجمن آرای ناصری ) ( آنندراج ). یاقوت که یکی از جواهر است و سرخ. ( ناظم الاطباء ). مصحف یاکند است. ( حاشیه دکتر معین بر برهان قاطع ). و رجوع به یاکند شود. || شراب. ( ناظم الاطباء ).

یاقوت را گویند

💡 سخت بی باکند ارباب هوس وقتس وقت گردهی تیر نگه را آباز زهر عتاب

💡 گفت کاین مردمان بی باکند همه همواره دزد و چالاکند

💡 تو خلق دهر ندانسته‌ای چه بی باکند تو عهدها نشنیدی چه سست بنیادند