الباساء

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
بئس (۷۳ بار)
«بأساء» در اصل، به معنای شدت و رنج است و به معنای جنگ نیز به کار می رود، همچنین در قحطی، خشکسالی و فقر و مانند اینها.
به معنی سختی است چنانکه از مفردات نقل شده در قاموس آن را داهیه (واقعه هولناک) معنی کرده است، هر چه هست، آن به معنی سختی شدید است، یعنی و صبر کنندگان در سختی و ضرر شدید و در موقع جنگ. بیضاوی از ازهری نقل می‏کند: بأساء در سختیهائی گفته می‏شود که خارج از بدن باشد مثل سختی در اموال و غیره و ضرّاء سختیی است که به بدن رسد مثل مرض و زخم و غیره. صاحب المیزان ذیل آیه 214 از سوره بقره، نیز چنین گفته است. ولی در قاموس گوید، ضَرّآءِ زمینگیری و سختی و نقص در اموال و نفوس است. کلمه بأساء چهار بار در قرآن مجید آمده و پیوسته معادل ضرّآء واقع شده است، به نظر می‏آید که قول اَزْهَری صحیح‏تر است. تا میان آن دو فرق باشد.

💡 (ليس البر ان تولوا وجوهكم قبل المشرق و المغرب و لكن البر من آمن باللّه و اليومالاخر و الملائكة و الكتاب و النبيين و اتى المال على حبه ذوى القربى و اليتامى والمساكين و ابن السبيل و السائلين و فى الرقاب و اقام الصلوه و اتى الزكوه والموفون بعهدهم اذا عاهدوا و الصابرين فى الباساء و الضراء و حين الباس اولئكالذين صدقوا و اولئك هم المتقون ).

💡 (همانها كه شدائد و زيانهاى فراوان به آنها رسيد و آن چنان ناراحت ومتزلزل شدند كه پيامبر الهى و افرادى كه ايمان آورده بودند گفتند پس يارى خدا كىخواهد آمد) (مستهم الباساء و الضراء و زلزلوا حتىيقول الرسول و الذين آمنوا معه متى نصر الله ).

💡 ليس البر ان تولوا وجوهكم قبل المشرق و المغرب و لكن البر من ءامن بالله و اليومالاخر و الملئكة و الكتب و النبين و ءاتى المال على حبه ذوى القربى و اليتمى و المسكين وابن السبيل و السائلين و فى الرقاب و اقام الصلوة و ءاتى الزكوة و الموفون بعهدهماذا عهدوا و الصبرين فى الباساء و الضراء و حين الباس اولئك الذين صدقوا و اولئكهم المتقون (177)

💡 و بالاخره ششمين و آخرين برنامه اين گروه نيكوكار را چنين شرح مى دهد: (كسانى هستندكه در هنگام محروميت و فقر، و به هنگام بيمارى و درد، و همچنين در موقع جنگ در برابردشمن، صبر و استقامت به خرج مى دهند، و در برابر اين حوادث زانو نمى زنند) (والصابرين فى الباساء و الضراء و حين الباءس )