لغت نامه دهخدا
انده خور. [ اَ دُه ْ خوَرْ / خُرْ ] ( نف مرکب ) اندوه خور:
مهر فرزندی بر خواجه فکنده ست جهان
زآنکه چون مادر انده خور انده بر اوست.فرخی.
انده خور. [ اَ دُه ْ خوَرْ / خُرْ ] ( نف مرکب ) اندوه خور:
مهر فرزندی بر خواجه فکنده ست جهان
زآنکه چون مادر انده خور انده بر اوست.فرخی.
اندوه خور
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 چشم دارم که زبهر دل من خواجه وجیه خورد اندوه اگر هیچ کس انده خور نیست