ابراهیم بن احمد
ابراهیم بن احمد در منابع مختلف با اشارات متفاوتی ذکر شده است که یکی از آنها به ابراهیم بن احمد بن الحسن بازمیگردد؛ این شخصیت به طور خاص در ارتباط با رباعی ابراهیم مورد اشاره قرار گرفته است، که نشاندهنده جایگاه احتمالی او در محافل ادبی یا عرفانی است و برای کسب اطلاعات تکمیلی نیازمند ارجاع به مدخل تخصصیتر همان منبع اصلی (رباعی ابراهیم) است. علاوه بر این، این نام بر یکی از سلاطین مهم امپراتوری عثمانی اطلاق شده است. سلطان ابراهیم، هجدهمین فرمانروای عثمانی، در دوازدهم شوال سال ۱۰۲۴ هجری قمری دیده به جهان گشود و پس از برادرش، سلطان مراد چهارم، بر تخت سلطنت نشست. اگرچه وزیر مدبر او، قره مصطفی، تلاشهای قابل توجهی در راستای اصلاح امور مالی کشور انجام داد، اما پس از چهار سال، درباریان علیه وی شورش کرده و به قتلش انجامیدند.
دوران پادشاهی سلطان ابراهیم با خوشگذرانی و غفلت او از امور کشوری همراه بود که پیامدهای ناگواری برای امپراتوری در پی داشت؛ از جمله شکستهای متعدد سپاهیان عثمانی در دالماسی. این شکستها باعث خشم شدید سلطان شد و او را بر آن داشت تا طرحی سهمگین برای قتل عام تمام مسیحیان ساکن قلمرو خود بریزد، طرحی که با دخالت شیخالاسلام ناکام ماند. یکی از مهمترین وقایع دوران حکمرانی او، فتح جزیره اقریطش (احتمالاً اشاره به کرت) محسوب میشود. با این حال، این دوران با سرنوشتی تلخ برای سلطان پایان یافت؛ ینیچریها در سال ۱۰۵۸ هجری قمری او را دستگیر کردند و پس از مدتی حبس در قلعه چینی لی کوشک، به دار آویخته شد.
سومین شخصیت مهم با این نام، ابراهیم بن محمدبن اغلب بن ابراهیم بن اغلب، نهمین پادشاه سلسله اغلبیان در شمال آفریقا بود. این حاکم میل و اشتیاق زیادی به آبادانی و عمران قلمرو خود داشت، اما طبیعت خشن و قساوت طبع بر مزاج او غالب بود. وی در طول دوره حکمرانی خود با بنی طولون که در مصر سلطنت میکردند، درگیر جنگهای متعددی شد و در نهایت موفق به غلبه بر آنها گشت. سرنوشت سیاسی و نظامی او با غلبه بر دشمنانش گره خورده بود، اما این فرمانروا در نهایت نتوانست از بیماری بگریزد؛ او در سال ۲۸۹ هجری قمری بر اثر بیماری ذاتالریه (ذوسنطاریا) درگذشت و در شهر قیروان به خاک سپرده شد.
لغت نامه دهخدا
ابراهیم بن احمد. [ اِ م ِ ن ِ اَم َ ] ( اِخ ) ابن الحسن. رجوع به رباعی ابراهیم شود.
ابراهیم بن احمد. [ اِ م ِ ن ِ اَم َ ] ( اِخ ) هجدهمین سلطان عثمانی. در دوازدهم شوال 1024 هَ.ق. متولد شد و پس از برادر خود سلطان مرادرابع بتخت سلطنت نشست. وزیر او قره مصطفی مردی باتدبیر بود و برای اصلاح امور مالی سعی بلیغ کرد لکن پس از چهار سال صدارت درباریان بر وی شوریده موجبات قتل او را فراهم کردند. سلطان ابراهیم مردی خوشگذران بودو از امور کشوری غفلت داشت. در زمان او ترکان چند بار در دالماسی شکست خوردند و سلطان از این رو خشمناک شده مصمم گشت تمام مسیحیان مملکت را بقتل رساند لکن شیخ الاسلام مانع آمد. از کارهای مهم که در زمان این سلطان واقع شد فتح جزیره «اقریطش » بوده. ینی چریها در سال 1058 هَ.ق. او را دستگیر کرده در قلعه چینی لی کوشک، محبوس کردند و پس از چند روز بدار آویختند.
ابراهیم بن احمد. [ اِ م ِ ن ِ اَ م َ ] ( اِخ ) ابن محمدبن اغلب بن ابراهیم بن اغلب. نهمین پادشاه اغلبی. میل بسیار به آبادی و عمران داشته لیکن قساوت بر طبع او غالب بوده و با بنی طولون که در مصر فرمانروائی داشتند جنگها داده و بر آنها غلبه کرده و به سال 289 هَ.ق. به بیماری ذوسنطاریا درگذشته و به قیروان مدفون شده است.
ابراهیم بن احمد. [ اِ م ِ ن ِ اَ م َ ] ( اِخ )ابن مروان. از رجال حدیث. قبل از سال 290 هَ.ق. از دنیا رفته و از هدبه و جبارةبن مغلس روایت دارد.، ابراهیم بن احمد المروزی. [ اِ م ِ ن ِ اَ م َ دِل ْ م َ وَ ] ( اِخ ) رجوع به ابواسحاق ابراهیم بن احمدبن اسحاق المروزی شود.
ابراهیم بن احمد حرانی. [ اِ م ِ ن ِ اَ م َ دِ ح َرْ را ] ( اِخ ) از رجال حدیث و گوینداحادیث موضوعه روایت میکرده، وابراهیم بن ابی حمید نیز مشهور است و از عبدالعظیم بن حبیب روایت کرده است.
ابراهیم بن احمد رقی. [ اِ م ِ ن ِ اَ م َ دِ رَق ْ قی ] ( اِخ ) از مشایخ صوفیه. او را با ابراهیم قصار صحبت بوده و به سال 347 هَ.ق. درگذشته است. سخنان بسیار در پند و موعظت از او منقول است.
ابراهیم بن احمد طرخان. [ اِ م ِ ن ِ اَ م َ دِ طَ ] ( اِخ ) کتابی خطی در سیصد صفحه از او در اروپا موجود است به نام کتاب السمات فی اسماء النبات بترتیب حروف معجم و مترادفات نباتی را ذکر کرده و ظاهراً در قرن هشتم هجری میزیسته است. ( تاریخ اطبای عرب لکلرک ).
فرهنگ فارسی
نهمین پادشاه اغلبی
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] ابراهیم بن احمد (ابهام زدایی). ابراهیم بن احمد ممکن است اشاره به اشخاص و شخصیت های ذیل باشد: • ابراهیم بن احمد باب کوشکی اصفهانی، ابواسحاق ابراهیم بن احمد بن یوسف جلاّب باب کوشکی، از محدّثین اصفهان در قرن سوم هجری• ابراهیم بن احمد بن معدان اصفهانی، ابواسحاق ابراهیم بن احمد بن معدان، از محدّثین اصفهان در قرن سوم هجری• ابراهیم بن احمد مقری اصفهانی، ابواسحاق ابراهیم بن احمد نقّاش مقری، از محدّثین اصفهان در قرن سوم هجری• ابراهیم بن احمد نخعی اصفهانی، ابواسحاق ابراهیم بن احمد بن منخّل نَخَعی، از محدّثین اصفهان در قرن سوم هجری• ابراهیم بن احمد خطابی اصفهانی، ابراهیم بن احمد خَطّابی، فقیه و محدّث قرن سوم هجری در اصفهان• ابراهیم بن احمد مودب اصفهانی، ابراهیم بن احمد بن نوح مؤدّب، از راویان حدیث و دانشمندان قرائت و تجوید اصفهان در قرن سوم هجری• ابواحمد ابراهیم بن احمد اصفهانی، ابواحمد ابراهیم بن احمد بن فضل اصفهانی، از محدّثین اصفهان در قرن سوم هجری• ابراهیم بن احمد بن ناصر، ابو اسحاق ابراهیم بن احمد بن ناصر، قاضی القضات دمشق
...