ادریک

ادریک. [ اَ ] ( اِ ) صورتی از اِدرِک. آلوزرد. و اریک لهجه آذری بمعنی زردآلو از همین کلمه آمده است.
ادریک. [ اُ دُ ] ( اِخ ) از مردم شهر پردنن یکی از روحانیین. وی بعهد سلطان ابوسعیدخان از سلاطین ایلخانی بعنوان تفتیش کلیساهای عیسوی بین سنوات 716 و 718 هَ. ق. به ایران آمد واز راه ایران بهند و چین رفت و از او سفرنامه ای باقیست که برای فهم اوضاع آن زمان و ولایات ایران از منابع مهمه است. رجوع به تاریخ مغول ص 348 و 494 شود.

از مردم شهر پردنن

💡 کتاب با رویکرد ژورنالیستی و با ارجاع به منابع مختلف گوناگون نوشته شده‌است. نویسنده در فصل‌هایی با عنوان «از دیکتاتوری پول تا اقتصاد صلواتی» و «و ما ادریک ما البانک؟» به بیان مباحثی دربارهٔ اقتصاد می‌پردازد. داشتن گوشه چشمی به سیستم آموزشی و نسبت آن با توسعه یافتگی و همچنین نقد مندرجات کتب تاریخ رسمی را که بر اساس اعتقادات غیرواقعی مورخان عصر جدید نگارش یافته از دیگر مباحث این کتاب است.

💡 و انشرت امواتا و احییتهم بها فدیتک ما ادریک بالامر ما ادری