الزویر

الزویر. [ اِ زِ ] ( اِخ ) الزویه. نام خانواده معروف طبعکننده در شهرهای لیدن و لاهه و اوترخت و آمستردام از کشور هلند در قرنهای شانزدهم و هفدهم میلادی. قدیمترین آنان لوئی الزویر ( در حدود 1540 - 1617 م. ) است.

اِلزِویر ( به هلندی: Elsevier، تلفظ هلندی: اِلسِفیر ) نام یکی از بزرگترین ناشرین مطبوعات پزشکی و علمی جهان است. این مؤسسه در آمستردام قرار دارد. در حالی که در آمریکا، انگلستان و جاهای دیگر نیز فعالیت های مهمی دارد.
الزویر نام خویش را از نام یک چاپخانه قدیمی هلندی به نام «خانهٔ الزویر» گرفته است. خاندان الزویر مدتها در کشور هلند به امر فروش کتاب و چاپ کتاب مشغول بوده اند. بنیانگذار این خاندان لودیک الزویر در شهر لیدن زندگی می کرد و این تجارت را در سال ۱۵۸۰ شروع کرد.
سازمان امروزه در سال ۱۸۸۰ تأسیس شد. تولیدات اولیه آن شامل ژورنال لانست، سل و کتاب هایی شامل آناتومی گری و ساینس دیرکت، که مجموع ژورنال های الکترونیکی بود. اخیراً الزویر مرجع دادگان اینترنتی خود به نام اسکوپوس را ارائه کرده است.
در ۲۱ ژانویه ۲۰۱۲، تیموتی گاوئرز ریاضیدان، با اشاره به دیگر افراد در این زمینهٔ علمی که قبلاً به طور خصوصی آن را تحریم کرده اند، اعلام کرد الزویر را تحریم خواهد کرد. سه دلیل برای تحریم نرخ بالای اشتراک برای ژورنالهای انفرادی، جمع کردن اشتراک به ژورنالها ی با ارزش و اهمیت متفاوت و حمایت الزویر از قانون توقف سرقت آنلاین، قانون حفاظت از آی پی و قانون آثار پژوهشی است.
در پی آن طوماری خواهان توقف همکاری با الزویر ( یعنی ارسال مقالات به ژورنالهای آن، داوری نکردن و شرکت نکردن در هیئت ویراستاری ) در سایت بهای دانش ظاهر شد. تا فوریه ۲۰۱۲ بیش از ۵۰۰۰ آکادمیست آن را امضا کرده بودند. تا مه۲۰۱۲ بیش از ۱۰۰۰۰ محقق آن را امضا کرده بودند.
الزویر ادعاها را رد کرد و استدلال کرد نرخ زیر متوسط صنعتی ست و جمع کردن گزینه های مختلفی دارد. در فوریه با انتشار بیانیه ای حمایت اش را از قانون آثار پژوهشی پس گرفت.
موسسات علمی و دانشگاهی آلمانی به شکل جدید دیگری خواستار تغییر در شیوه پرداختن به الزویر شدند، قرار شده است اگر الزویر توافق آن ها را قبول نکند، در اول ژانویه ۲۰۱۷ چیزی بیش از ۶۰ مؤسسه آلمانی، اشتراک خود را با الزویر قطع کنند.
در اردیبهشت ۱۳۹۲ انتشارات الزویر سردبیران، داوران و ویراستاران آمریکایی خود را از پذیرش مقاله های پژوهشگران ایرانی که در سازمان های دولتی کار می کنند، منع کرد.

💡 در سال ۱۹۸۷، ک گ سور توسط انتشارات رید خریداری شد. دارنده‌های بریتانیایی این ناشر، ان را در شرکت مجزای بوکر-سور ادغام کردند. در سال ۲۰۰۰ رید الزویر، انتشارات ک گ سور را به گروه گیل که در شرکت سهامی تامسون ادغام شده بود، فروخته شد. دگرویتر این انتشارت را در سال ۲۰۰۶ خرید.

💡 بوکر-سور در سال ۱۹۹۰ میلادی با انتشارات مرجع رید، یکی دیگر از شرکت‌های رید الزویر ادغام شد. مرجع رید بعدها با اطلاعات کسب و کار رید ادغام شد. بوکر-سور با ر ر بوکر توسط گروه اطلاعاتی کمبریج در سال ۲۰۰۱ خریداری شد.

💡 دانشگاه تهران (به جز دانشگاه علوم پزشکی تهران) در سال ۲۰۰۹ در رتبه‌بندی رتبه‌بندی سایمگو (که براساس تعداد مقالات علمی موسسات تحقیقاتی دولتی و آموزش عالی کشورهای مختلف موجود در دیتابیس اسکوپوس از انتشارات الزویر به دست آمده است) در رتبه ۳۰۸ جهان قرار داشت (در خاورمیانه، پس از چهار دانشگاه اسرائیلی در رتبه پنجم قرار داشت).

💡 گاورز در سال ۲۰۱۲ در پستی در وبلاگ‌اش فراخوانی برای تحریم الزویر داد. آن پروژه هزینه دانش نام گرفت، که در آن محققان از تعهد می‌کنند که از حمایت از نشریات الزویر دست بردارند. این کارزار از سوی الوک جا در روزنامه گاردین نام بهار آکادمیک به خود گرفت.