احمدنگر. [ اَ م َ ن ِ گ َ ] ( اِخ ) کرسی ناحیتی بهمین نام در هند در ایالت بمبئی بر ساحل سینا. و شهر در سال 1901 م. / 1318 هَ. ق. دارای 42000 و ناحیه احمدنگر صاحب 887695 تن سکنه بود. و مساحت ناحیه احمدنگر 17058 هزار گز مربع است. این شهر را بسال 1494م.899/ هَ. ق. احمد نظام شاه مؤسس سلسله نظامشاهیان پی افکند. و نظامشاهیان تقریباً مدت یک قرن در این ناحیت حکم راندند تا آنگاه که اکبرشاه پس از دفاع و مقاومت مردانه چاند بی بی این ناحیت را مسخر و منضم مملکت مغول کرد. و پس از مرگ اورنگ زیب بسال 1707م.1118/ هَ. ق. احمدنگر در تحت سلطه مهاراتاها درآمد تا آنکه بسال 1803م.1217/هَ. ق. قمری دولت راءُ سندهیا آنرا تسلیم دوک دُولینگ تن کرد. رجوع به بمبائی گازتر B - XV11 1904 و دائرةالمعارف اسلام شود. و مدفن پادشاه عالم گیر غازی بدانجاست. صاحب قاموس الاعلام گوید به این نام در هندوستان قصبات دیگری نیز هست.
شهری در هند ( بمبئی ) ۵۴/٠٠٠ سکنه.
احمدنَگر ( مرآتی: अहमदनगर، اردو: احمد نگر، انگلیسی: Ahmednagar ) شهری در ایالت ماهاراشترا در غرب کشور هند است. این شهر در امتداد رودخانه سینا و در ۲۱۰ کیلومتری کلان شهر بمبئی واقع است. این شهر ۱۲۰ کیلومتر با شهر پونه و همچنین ۱۲۰ کیلومتر با اورنگ آباد فاصله دارد.
این شهر از طریق جاده و راه آهن به بمبئی، پونه و سولاپور متصل است.
احمد نگر به نام «بینار» در اوایل دوران واداوا شناخته می شود. این شهر توسط ملک احمد نظام شاه، مؤسس سلسله احمدنگر، در سال ۱۴۹۰ م فتح شد و بعدها به تصرف حکومت های سلسله های مراتا، گورکانیان و بریتانیا درآمد.
قلعه احمد نظام شاه که در آن جا جواهر لعل نهرو در دهه ۱۹۴۰ توسط انگلیسی ها زندانی بود و کاخ و باغهای گورکانی یا مغولی از بهترین مکان های تاریخی و دیدنی این شهر هستند. همچنین مقبره مهربابا که آن را «مهرآباد» می نامید در این شهر است.
احمدنَگَر (Ahmadnagar)
شهری در ایالت مهارشترا، در غرب مرکزی هند، به فاصلۀ ۱۰۰کیلومتری شمال شرق شهر پونه و ۱۹۵کیلومتری شرق بمبئی، کنار کرانۀ چپ رود سینا. ۳۴۸,۳۹۶ نفر جمعیت دارد (۲۰۰۱). مرکز پنبه و تولیدکنندۀ مس و ابزار برنجی است. احمد نظام شاه، فرزند نظام الملک حسن، مؤسس نظام شاهیان دکن (۸۹۵ـ۱۰۴۶ق/۱۴۹۰ـ۱۶۳۶)، این شهر را در ۸۹۶ق/۱۴۹۰م بنا کرد. او خود به اسلام گروید و خاندانش تا ۱۰۴۶ق/۱۶۳۶ بر این منطقه حکومت کردند. پس از او این شهر پایتخت سلسلۀ شیعی نظام شاهیان دکن شد. تاریخچۀ اسلامی شهر نشان دهندۀ نفوذ شدید ایران در دربار آن است. قوای اکبرشاه مغول، پادشاه معروف هند، در ۱۰۰۹ق/۱۶۰۰ شهر احمدنگر و بعضی از قسمت های دیگر قلمرو نظام شاهیان دکن را تصرف کردند. پس از مرگ اورنگ زیب (۱۰۶۸ـ۱۱۱۸ق/۱۶۵۸ـ۱۷۰۷)، این شهر به تصرف مراته ها درآمد. در ۱۲۱۸ق/۱۸۰۳، مراته ها پس از سال ها جنگ و ستیز خونین، سرانجام مغلوب انگلیسی ها شدند و دولت رائوسیندیا، حاکم شهر احمدنگر، شهر را به فاتحان تسلیم کرد. بااین حال جنگ وگریز مراته ها با انگلیسی ها تا ۱۲۳۲ق/۱۸۱۷ ادامه یافت و پس از پیروزی نهایی انگلیسی ها بر مراته ها، شهر احمدنگر به کمپانی هند شرقی واگذار شد. قلعۀ این شهر در سال های مبارزۀ آزادی خواهان هند علیه استعمار انگلیس به صورت زندان درآمده بود. مهاتما گاندی مدتی در این قلعه زندانی بود.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 در نتیجه این عوامل، تعدادی از مردمان ایران در زمانهای مختلف از سراسر کشور ایران به شبه قاره متوجه شدند. اکثر شعرا و فضلای ایرانی در دوره تیموریان یا امپراتوری مغولی هند به شبه قاره وارد شدند و در مراکز مختلف سیاسی و علمیِ آن دوره - چنانچه احمدنگر، برهانپور، بنگاله، بیجاپور، دکن، دهلی، سند و کشمیر و گلکنده و... سکونت ورزیدند و از هنر و علم و فضل خود، اهالی آن جاها را مستفیض و بهره ور کردند.
💡 حاکمان هند و اسلام در دکن به دلیل اهمیت مذهبی این شهر با آن ارتباط برقرار کردند. ملک عنبر، نخستوزیر نظامشاهیان احمدنگر، تصمیم گرفت در اینجا دفن شود. خاندان حاکم فاروقی پیوندهای نزدیکی با این شهر داشت. بنیانگذار این سلسله پایتخت خود برهانپور را به نام برهان الدین غریب که در خلدآباد بود نامگذاری کرد. فاروقیها با اعطای درآمد سه روستا به زیارتگاههای شهر، آنها را تأمین مالی کردند.
💡 برخی از نسخهها حاوی شرحی در مورد مرگ اورنگ زیب است که توسط یک حاشیهنویس درج شدهاست. در این قسمت ذکر شده که اورنگ زیب در احمدنگر دکن درگذشت. تاریخ وفات او روز جمعه بیست و هشتم ذوالقعده سال ۱۱۱۸ هجری قمری سه ساعت پس از طلوع فجر بود. سن او هنگام مرگ ۹۱ سال و ۱۷ روز و ۲ ساعت ذکر شدهاست. مدت سلطنت او ۵۰ سال و ۲ ماه و ۲۸ روز ذکر شدهاست.
💡 رستم پزشک مخصوص دو تن از سلاطین دکن بود، ملک احمد شاه اول(۱۵۱۰-۱۴۹۰ میلادی) و برهان شاه اول(۱۵۵۳-۱۵۱۰)و در شهر احمدنگر در فلات دکن در هند زندگی می نمود. نام او نشان دهنده ایرانی بودنش است و اصلیت او را که از گرگان واقع در استان گلستان کنونی ایران است نشان می دهد.
💡 محمدقاسم هندوشاه استرآبادی معروف به فرشته مورخ و پزشک ایرانی اهل استرآباد (استارباد) و کارگزار سلاطین احمدنگر و بیجاپور هند بود که از وی با عنوان غریبان و غریبزاده نیز یاد شدهاست.
