البشرى

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
بشر (۱۲۳ بار)
«بُشْری» در اینجا مطلق است، همه گونه بشارت بر نعمت های الهی اعم از مادی و معنوی را شامل می شود; اما این بشارت وسیع و گسترده، مخصوص کسانی است که از پرستش طاغوت اجتناب ورزند و به سوی خدا باز آیند که مجموع «ایمان و اعمال صالح» در همین جمله، جمع است.

💡 ابن عباس اضافه مى كند كه كلام خداى تعالى كه مى فرمايد: (فلما ذهب عن ابراهيمالروع و جاءته البشرى ) مربوط است به بعد از بشارت، و مجادله آن جناب اين بودكه پرسيد: قصد كجا را داريد، و به سوى چه قومى مبعوث شده ايد؟جبرئيل گفت: بسوى قوم لوط، و ما مامور شده ايم آن قوم را عذاب كنيم.

💡 عقبه مى گويد: به آن جناب عرض كردم: هيچ ممكن هست كسى در دم مرگ آن صحنه ها راببيند و دوباره به دنيا برگردد؟ فرمود: همينكه اين صحنه را ببيند براى ابد مرده است(واعظم ذلك )، آنگاه فرمود: اين مطلب در قرآن كريم آمده آنجا كه خداىعزوجل فرموده: (الذين آمنوا و كانوا يتقون لهم البشرى فى الحيوة الدنيا و فى الاخرةلا تبديل لكلمات اللّه ).

💡 و در مجمع البيان در ذيل جمله (لهم البشرى فى الحيوة الدنيا و فى الاخرة ) از امامابى جعفر (عليه السلام ) روايت كرده كه در معناى بشارت داشتن در دنيا فرموده: منظوراز بشارت دنيوى رؤ يائى است كه مؤ من براى خود مى بيند و يا ديگران درباره اش ‍ مىبينند، و معناى بشارت در آخرت به بهشت همان بشارتى است كه فرشتگان در قيامت و درهمه احوال آن بعد از برخاستن مؤ منين از قبور به آنان مى دهند.

💡 و در تفسير برهان از ابن شهر آشوب از زريق از امام صادق روايت شده كه درذيل جمله (لهم البشرى فى الحيوة الدنيا) فرموده: آن بشارت اينست كه هنگام مردن اورا به بهشت مژده مى دهند، يعنى محمد (صلى اللّه عليه و آله و سلم ) و على (عليه السلام) اين بشارت را به آنان مى دهند.

💡 اين بود حكمت اينكه خداوند خصوص اولياء خود را به آ ينده درخشانشان و مقام قربى كهبراى آنان در نظر داشته بشارت داده است، و از آن جمله فرموده: (الا ان اولياء اللّه لاخوف عليهم و لا هم يحزنون - تا آنجا كه مى فرمايد: لهم البشرى فى الحيوه الدنيا وفى الاخرة ).