امام ابوجعفر

امام ابوجعفر. [ اِ اَ ج َ ف َ ] ( اِخ ) احمدبن محمدبن سلامةبن عبدالملک طحاوی. رجوع به ابوجعفر احمد... شود.

احمد بن محمد بن سلامه بن عبدالملک طحاوی.

💡 و در كافى به سند خود از ابى خالد كابلى روايت آورده كه گفت: وارد شدم بر امام ابوجعفر (عليه السلام ) دستور داد غذا آوردند، من با آن جناب طعام خوردم، طعامى كه پاكيزهتر و لطيف تر از آن در عمرم نخورده بودم، همينكه از طعام فارغ شديم، فرمود: اى ابوخالد اين طعام را چگونه ديدى ؟ و يا فرمود: طعام ما را چگونه ديدى ؟ عرضه داشتمفدايت شوم، من در عمرم طعامى پاكيزه تر و نظيف تر از اين نخورده بودم، ولى در حينخوردن به ياد آيه افتادم كه خداى تعالى مى فرمايد: (ثم لتسئلن يومئذ عن النعيم )پس ‍ حضرت فرمود: (خداى تعالى از خوردن شما نمى پرسد)، تنها از آن دين حقىكه شما بر آنيد بازخواست مى كند.

💡 4 - و مردى كه به حق داورى كرده و داوريش از روى علم بوده است كه او در بهشت است ).و اگر متوقف بر فتوى باشد و قاضى هم فتواى مسئله را صادر كند و هم طبق آن قضاوتنمايد خطر فتوى هم بر خطر قضا علاوه مى شود. در حديث صحيح از امام ابوجعفر عليهالسلام آمده است كه فرمود: (كسى كه بدون داشتن علم براى مردم فتوى بدهد و حجتى ازناحيه خداى تعالى نداشته باشد لعنت ملائكه رحمت و ملائكه عذاب اوست و هر كس هم كهبه فتواى غلط او عمل كند و زر اعمال باطل او به گردن صاحب فتوى است.)