المص

المص. [ اَ لِف ْ لام ْ میم ْ صادْ ] ( حروف مقطعه ) ای انا اﷲ اعلم و افصل؛ منم خدای که میدانم و پیدا میکنم. ( ترجمان علامه جرجانی تهذیب عادل بن علی ). از فواتح سور قرآن است و سوره اعراف بدان آغاز میشود. در تفسیر کشف الاسرار ( ج 3 ص 548 ) آمده: «المص » نامی است از نامهای قرآن بقول حسن، آنکه گفت: «کتاب انزل الیک » تا معلوم شود که نام قرآن است. میگوید: قرآن نامه ایست فروفرستاده بتو. ابن عباس گفت: انااﷲ الصادق، بروایتی دیگر هم از وی: انا اﷲ افصل. زیدبن علی گفت: انا اﷲ الفاصل. عکرمه گفت: انا اﷲ اعلم و أصدق. عطأبن ابی رباح گفت: ثنائی است که اﷲ بر خویشتن کرد بسزای خویش و بقدر خویش. ابن عباس گفت: سوگند است که اﷲ یاد کرد بنام خویش و صفت خویش. قومی گفتند: معنی این همانست که گفت: «الم نشرح لک صدرک ؟» ( قرآن 1/94 ). و شرح این کلمات در صدر سورة البقره مستوفی رفت - انتهی. و رجوع به الم و فواتح سور شود.

ای انا الله اعلم و افصل منم خدای که میدانم و پیدا میکنم.

💡 و نيز در بعضى از روايات كه از طرق اهلبيت (عليهم الاسلام ) آمده مى خوانيم كه اينحروف رموز و اشاراتى است به نامهاى خداوند، مثلا المص در سوره مورد بحث اشاره بهانا الله المقتدر الصادق مى باشد. يعنى من خداوند تواناى راستگو هستم و به اينترتيب هر يك از حروف چهارگانه شكل اختصارى يكى از نامهاى خدا است.