الصواعق

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
صعق (۱۱ بار)

💡 سپس اضافه مى كند آنها از ترس مرگ انگشتها را در گوش خود مى گذارند تا صداىوحشت انگيز صاعقه ها را نشنوند (يجعلون اصابعهم فى آذانهم من الصواعق حذر الموت ).

💡 220- اين حديث را مناوى در فيض القدير (ج 4، ص 356)، متقى هندى دركنزالعمال (ج 11، ص 603، ح 32912)، هيثمى در مجمع الزوايد (ج 9، ص 134)، ابنحجر در الصواعق المحرقة (ص 74 و 75) و شبلنجى در نورالابصار (ص 80) نيز روايتكرده اند.

💡 در مجمع البيان مى گويد: كلمه (صاعقه ) به معناى هلاك كننده از هر چيز است. و راغباز بـعـضى از اهل لغت نقل كرده كه گفته اند: (صاعقه )سه جور معنا مى دهد: يكى مرگكه در جمله (صعق من فى السموات )، و جمله (فاخذتهم الصاعقة ) به اين معنا است. دوم عـذاب كـه در آيـه (انذرتكم صاعقة مثل صاعقة عاد و ثمود) به اين معنا آمده. سومآتش كه در آيه (و يرسل الصواعق فيصيب بها من يشاء) به اين معنا آمده است.

💡 اين روايت تقريباً با همين لفظ در صحيح بخارى، كتاب احكام (ج 8، ص 127) و در مسنداحمد بن حنبل (ج 6، ص 107، ح 20418 وص 113، ح 20458)، به دو طريق و صحيحترمذى (ج 3، ص 240، ح 2323 و2324) به دو سند و الصواعق المحرقة (ص 13) وسنن ابى داود (ج 4، ص 106) و كتاب المهدى به سند (4279 و4280)نقل شده است.