السفهاء

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
سفه (۱۱ بار)
«سَفَه» (بر وزن هدف) در اصل، یک نوع کم وزنی و سبکی بدن است، به طوری که به هنگام راه رفتن تعادل حفظ نشود; و به همین جهت به افسار که ناموزون است و دائماً در حال حرکت است، «سفیه» گفته می شود. سپس به همین تناسب در افرادی که رشد فکری ندارند، به کار رفته است، خواه سبکی عقل آنها در امور مادی باشد یا در امور معنوی.
ولی روشن است که منظور از سفاهت در آیه فوق، عدم رشد کافی در خصوص امور مالی است، به طوری که شخص نتواند سرپرستی اموال خود را بر عهده گیرد، و در مبادلات مالی منافع خود را تأمین نماید، و به اصطلاح، کلاه سرش برود.
«سُفَهاء»: جمع «سفیه» در اصل به معنای کسی است که بدنش سبک باشد و به آسانی جابه جا شود، عرب به افسارهای سبک وزن حیوانات که به هر طرف حرکت می کند «سفیه» می گوید، ولی این کلمه تدریجاً به معنای «سبک مغز» به کار رفته و به صورت معنای اصلی در آمده، خواه این سبک مغزی در امور دینی باشد یا دنیوی.

💡 و در همان كتاب از على بن ابى حمزه از امام صادق (عليه السلام ) روايت آورده كه گفت:از آنجناب از آيه: (و لا توتوا السفهاء اموالكم ) پرسيدم فرمود: منظور از سفيهانايتامند، اموال آنان را در اختيارشان نگذاريد تا وقتى كه رشد را از آنان ببينيد عرضهداشتم: پس چرا اموال ايتام را اموال خود ما خوانده و فرموده (اموالتان را به سفيهانندهيد) فرمود: خطاب به كسانى است كه وارث ايتام باشند.

💡 سيقول السفهاء من الناس ما وليهم عن قبلتهم التى كانوا عليهاقل لله المشرق و المغرب يهدى من يشاء الى صراط مستقيم - 142

💡 لذا قرآن در پاسخ آنها مى گويد: بدانيد سفيهان واقعى اينها هستند اما نمى دانند (الا انهمهم السفهاء و لكن لا يعلمون ).

💡 و در تفسير عياشى از يونس بن يعقوب روايت آورده كه گفت: من از امام صادق (عليهالسلام ) در مورد آيه: (و لا توتوا السفهاء اموالكم ) پرسيدم كه منظور از سفها چهكسانى هستند؟ فرمود: كسى كه به او وثوق و اعتماد نداريد.