اظن

گمان، شک، ظن

یقین، اطمینان

اظن. [ اَ ظَن ن ] ( ع ن تف ) سزاوارتر کسی که درباره امری به وی گمان برند. گویند: نظرت الی اظنهم ان یفعل ذلک؛ ای الی اخلقهم ان اظن به ذلک. ( از تاج العروس ) ( از ذیل اقرب الموارد ).

[ویکی الکتاب] معنی أَظُنُّ: گمان می کنم
معنی مَا أَظُنُّ: گمان نمی کنم
معنی أَذِّن: اعلام کن
معنی أَذَّنَ: اعلام کرد
معنی أَذِنَ: اجازه داد
معنی أُذُنَ: گوش
معنی أُذِنَ: اجازه داده شد
ریشه کلمه:
ظنن (۶۹ بار)