باروت کوبی

باروت کوبی. ( حامص مرکب ) باروطکوبی. عمل باروت کوب.

از مشاغل سنتی، ساختنِ باروت از مخلوط گوگرد و زغال و شوره. امروزه کسب وکاری با نظارت کامل دولتی است. باروت کوبان قدیم، باروت های دست ساز خود را به جماعت معدنچی و اسباب بازی فروشان و فشنگ سازان می فروختند. مرکز باروت کوبان و باروت فروشان تهران، نزدیکی های چارسو کوچک در بازار تهران بود. ارتش و قورخانه نیز باروت کوبی مخصوص خود را داشت که در کوچۀ غربی چارسو کوچک واقع بود. کاروبار باروت کوبان، به ویژه در اعیاد و جشن های سنتی، چون چهارشنبه سوری، و جشن های دولتی، مانند جشن تاج گذاری، رونق فراوان داشت.

💡 باروت نیاز اولیه در قورخانه و از نیازمندی‌های نیروهای قشون به شمار می‌رفت. محل ساخت و فرآوری باروت را باروت‌خانه، باروت‌کوبی یا باروت‌سازی می‌خواندند. باروت کوبی به دلیل احتمال بالای انفجار، همیشه دور از مراکز مسکونی ساخته می‌شد. محل باروت کوبی تهران در دوره قاجاریه چند بار جابجا شد. این جابجایی ها به دلیل گسترش جغرافیایی شهر و فضای مسکونی شهری از یک سو و نیاز به مکانی گسترده تر و بزرگتر برای تولید باروت بیشتر از سوی دیگر بود.