لغت نامه دهخدا
بادنجانی. [ دَ / دِ ] ( ص نسبی ) سیاهی مخلوط بکبودی. ( بحر الجواهر ). رنگ بنفش که بسیاهی زند.
بادنجانی. [ دَ / دِ ] ( ص نسبی ) سیاهی مخلوط بکبودی. ( بحر الجواهر ). رنگ بنفش که بسیاهی زند.
سیاهی مخلوط با کبودی است
💡 نوع وحشی این گل رنگ طبیعی نارنجی سرخگون درخشان دارد ولی از اواخر سدهٔ نوزدهم با پرورش انتخابی در باغها نژادهای مختلفی از این گل ایجاد شده که رنگهای متفاوتی از سفید روشن با لکههای سیاه بادنجانی تا انواع صورتی و شاه بلوطی تیره دارند.