اوستادی

اوستادی. ( حامص ) استادی. رجوع به استادی شود.

💡 چنین در دفتر آورد آن سخن‌سنج که برد از اوستادی در سخن رنج

💡 راست است این نشان که دادی تو در فن خویش اوستادی تو

💡 چو دید آن اوستادی را به بنیاد به بنیاد دگر شد سوی استاد

💡 رفیقی داشتم بل اوستادی که‌صرف ‌صحبتش می گشت اوقات

💡 شنودم من که بودست اوستادی که خر گم کرده را آواز دادی