اوزارهم
واژهی وِزر و مشتقات آن در زبان عربی، از ریشهای گرفته شده که به پناهگاه کوهستانی اشاره دارد. این پناهگاهها به دلیل استحکام و سنگینیِ کوه، معنای ثقل و بار گران را به ذهن متبادر میسازند. بر همین اساس، کاربرد این واژه در مفهوم مجازی، برای اشاره به گناه و بار مسئولیتِ اخلاقی توسعه یافته است؛ چرا که گناهان نیز بهسان بارهایی سنگین، روح و وجدان انسان را تحت فشار قرار میدهند. این تشابه معنایی، باعث شده تا در متون دینی، بهویژه قرآن کریم، از وِزر بهعنوان نمادی برای گناه و پیامدهای آن استفاده شود.
در قرآن کریم، این واژه در آیات متعددی به کار رفته و در هر بافت، بر معنای سنگینی گناه و مسئولیتهای ناشی از آن تأکید شده است. برای نمونه، در عبارت «لِیَحْمِلُوا أَوْزَارَهُمْ کَامِلَةً»، بار گناهان بهصورت کامل و فزاینده تصویر شده است. همچنین، در ترکیب وَازِرَةٌ برای توصیف فرد گناهکار به کار میرود که بار سنگین اعمال خود را بر دوش میکشد. حتی در مورد پیامبر اکرم(ص) نیز در آیهی «وَضَعْنَا عَنْكَ وِزْرَكَ»، این تعبیر به معنای زدودن بار سنگین مسئولیتهای ویژهی رسالت است.
بنابراین، میتوان دریافت که واژهی وِزر در اصل، بر سنگینی و ثقل دلالت دارد و در استعارهای عمیق، به گناهان انسانها تعمیم یافته است. این تشبیه، هم بر جنبهی معنوی گناه بهعنوان عاملی سنگینکننده تأکید میکند و هم بر مسئولیت فرد در قبال اعمالش صحه میگذارد. کاربردهای قرآنی این واژه، گواهی روشن بر غنای ادبی و معناشناختی زبان قرآن و توانایی آن در انتقال مفاهیم پیچیدهی اخلاقی از طریق تصاویر زنده و ملموس است.
مترادفها
ابزار، وسایل، بار
دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] معنی أَوْزَارَهُمْ: بارهای سنگینشان - گناهانشان ("وَزَر" به پناهگاهی در کوه می گویند و به مناسبت سنگینی کوه به ثقل و بار "وزْر" می گویند و به همین جهت گناهان را هم وزر خواندهاند همچنانکه ثقل هم میخوانند، و در قرآن از گناهان، هم به وزر تعبیر شده و فرموده: لیحملوا او...
معنی أَوْزَارِ: بارهای سنگین - گناهان("وَزَر" به پناهگاهی در کوه می گویند و به مناسبت سنگینی کوه به ثقل و بار "وزْر" می گویند و به همین جهت گناهان را هم وزر خواندهاند همچنانکه ثقل هم میخوانند، و در قرآن از گناهان، هم به وزر تعبیر شده و فرموده: لیحملوا اوزارهم ک...
معنی أَوْزَارَهَا: بارهایش سنگینش("وَزَر" به پناهگاهی در کوه می گویند و به مناسبت سنگینی کوه به ثقل و بار "وزْر" می گویند و به همین جهت گناهان را هم وزر خواندهاند همچنانکه ثقل هم میخوانند، و در قرآن از گناهان، هم به وزر تعبیر شده و فرموده: لیحملوا اوزارهم کاملة و...
معنی وَازِرَةٌ: کسی که سنگینی و باری بر دوش دارد - گناهکار ("وَزَر" به پناهگاهی در کوه می گویند و به مناسبت سنگینی کوه به ثقل و بار "وزْر" می گویند و به همین جهت گناهان را هم وزر خواندهاند همچنانکه ثقل هم میخوانند، و در قرآن از گناهان، هم به وزر تعبیر شده و فرمو...
معنی وِزْرَ: سنگینی و بار - گناه ("وَزَر" به پناهگاهی در کوه می گویند و به مناسبت سنگینی کوه به ثقل و بار "وزْر" می گویند و به همین جهت گناهان را هم وزر خواندهاند همچنانکه ثقل هم میخوانند، و در قرآن از گناهان، هم به وزر تعبیر شده و فرموده: لیحملوا اوزارهم کا...
معنی وِزْرَکَ: بار سنگینت ( وضع وزر در عبارت "وَوَضَعْنَا عَنکَ وِزْرَکَ "به معنای از بین بردن سنگینی باری است، که رسول خدا صلیاللهعلیهوآلهوسلّم احساسش میکرد."وَزَر" به پناهگاهی در کوه می گویند و به مناسبت سنگینی کوه به ثقل و بار "وزْر" می گویند و به همین جهت گنا...
ریشه کلمه:
هم (۳۸۹۶ بار)وزر (۲۷ بار)
«أَوْزار» جمع «وِزر» به معنای بار سنگین و نیز به معنای گناه آمده و این که به وزیر، «وزیر» گفته می شود، برای این است که مسئولیت سنگینی به دوش می کشد.
(بر وزن جسر) به معنی ثقل و سنگینی است طبرسی گفته اشتقاق آن از وَزَر (بر وزن فرس) است. راغب گفته: وزر به معنی سنگینی است به علت تشبیه به کوه. پس مطلب طبرسی و راغب هر دو یکی است. قران مجید هریک بجای دیگری آمده است مثل.. ناگفته نماند وزر مصدر واسم هردوآمده است (سنگینی، سنگین یعنی بار) و اغلب در گناه بکار رفتهکه بار سنگینی است به گردن گناهکار. ولی در غیر گناه نیز آمده چنانکه خواهیم گفت. *. هر که از آن اعراض کند روز قیامت بار گناه را حمل خواهد نمود. *. آنها گناهان خویش را به دوش میکشند آگاه باش بد است آنچه حمل میکنند «یَزِروُنَ» حمل بار سنگین است. *. «وازِرَةٌ - اُخْری» صفت نفس اند یعنی: هیچ نفس حامل گناه،گناه نفس دیگری را حمل نمیکند و هر کس گناه خویش را به دوش میکشد. *** *. مراد از وزر ظاهرا سنگینی رسالت و تنگی سینه از آن است در مقابل عدم قبول مردم، که آن حضرت سنگینی آن را کاملا احساس میکرد و ظاهرا «أَنْقَضَ ظَهْرَکَ» اشاره به احساس کامل آن است و وضع وزر همان شرح صدر و انفاذ دین و توفیق پیشرفت آن است یعنی آیا سینه ات را وسیع نکردیم،بار سنگینت را از تو برداشتیم باری که به پشتت سنگینی میکرد. در این آیه وِزْر به معنی ثقل آمده نه گناه ایضا در آیه. مراد زیورآلات است که اوزار و اثقال نامیده شده، بقولی بنی اسرائیل آنها را از فرعونیان عاریه گرفته بودندو پس ندادند وخود را مجرم دانسته و اوزار گفتهاند و نیز در آیه. که به معنی اسباب جنگ است گویند سلاح جنگ را از آن اوزار گویند که بر حامل آن ثقیل است. *. وزیر به معنی کمک و یار است که مقداری از وظائف بالا دست خویش را حمل میکند. و آن دوبار در قران مجید آمده و هر دو در باره هارون «علیه السلام» است...