انقراض جمعی

نابودی همگانی

بقا، تکامل

{mass extinction} [زمین شناسی، زیست شناسی] از بین رفتن کامل یک یا چند خانواده از موجودات زنده

اِنقِراض جمعی (mass extinction)
انقراضِ هم زمان بسیاری از گونه ها. نمونۀ شاخص آن مرز بین دوره های کرتاسهو ترشیری، معروف به مرز کی ـ تی، است که موجب انقراض جمعی دایناسورها و دیگر خزندگان بزرگ، و بسیاری از بی مهرگان دریایی شد. در تاریخ زمین شناسی، پدیدۀ انقراض جمعی بارها روی داده است. طی پنج انقراض جمعی عظیم، حدود ۷۵ درصد از گونه های موجودات از بین رفته اند. در اواخر دورۀ اُردُویسین، ۴۴۰میلیون سال قبل، انقراضی جمعی روی داد که حدود ۸۵ درصد از گونه های موجودات زنده طی آن نابود شدند. این واقعه دومین انقراض جمعی عظیم بود. پدیدۀ انقراض جمعی دیگری نیز در دورۀ دِوُنیَنبالایی، ۳۶۵میلیون سال قبل، روی داد که دارای دو مرحله با فاصلۀ زمانی ۱میلیون سال بود و از نظر شدت، سومین انقراض جمعی بود. طی انقراض جمعی اخیر، گونه های دریایی به شدت آسیب دیدند. دیگر انقراض جمعی در دورۀ پرمینبالایی، ۲۵۱میلیون سال قبل، روی داد. شدیدترین حادثۀ انقراض جمعی در دوره تریاسبالایی، ۲۰۵میلیون سال قبل، روی داد که طی آن، حدود ۷۶ درصد از گونه های موجودات زنده، خصوصاً موجودات دریایی، ازبین رفتند. در دورۀ کرتاسه بالایی، ۶۵میلیون سال قبل، حدود ۷۵ تا ۸۰ درصد از گونه های موجودات زنده، به ویژه دایناسورها، منقرض شدند.

از بین رفتن کامل یک یا چند خانواده از موجودات زنده.