المزن

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
مزن (۱ بار)
«مُزْن» (بر وزن حزن) آن گونه که «راغب» در «مفردات» می گوید: به معنای «ابرهای روشن» است، و بعضی آن را به «ابرهای باران زا» تفسیر کرده اند.
(بروزن قفل) ابر. راغب ابر روشن گفته و در قاموس ابر و یا ابر سفید یا ابر آبدار آمده است و به یک قطعه از آن مُزْنَة گویند. آیا شما آبرا از ابر نازل کرده‏اید یاما؟ در نهج البلاغه خطبه 109 هست «اِلا هَتَنَتْ عَلْیهِ مُزْتَةُبَلاءِ» مگر ریخت بر او ابر بلا را.

💡 تبسّمت الزهر و المزن باک و غررت الودق و الدّیک حاک

💡 و در تـفـسـيـر قمى در ذيل آيه (ءانتم انزلتموه من المزن ) مى گويد: از معصوم روايتشده كه فرمود: (مزن ) ابر است و در ذيل جمله (نحن جعلناها تذكرة ) فرمود: يعنىآتـش را وسـيـله يادآورى آتش روز قيامت كرديم، (و متاعا للمقوين ) فرمود يعنى وسيلهزندگى محتاجان.