افتدت

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
فدی (۱۴ بار)
عوض. یعنی عوضی که انسان از برای خود می‏دهد. همچنین است فدیه و فداء. گناهی بر آن دو نیست در آنچه زن آن را عوض داده مقصود آن است که زن چیزی در عوض طلاق گرفتن بدهد.. و بر آنان که به مشقت زیاد روزه می‏گیرند عوضی است و آن طعام فقیر است.. بندها را محکم کنید (و اسیر گیرید) و پس از آن منت نهید یا فدا وعوض گیرید (و آزادشان کنید).. «تُفادُوهُمْ» را بعضی «تفدوهم» خوانده‏اند طبرسی فرموده: وجه بین‏الاثنین بودن آن است که فعلی از جانب اسیر گیرنده واقع می‏شود و آن تحویل اسیر است و فعلی از جانب اسیر که دفع فدیه است یعنی: اگر آنها در حال اسارت پیش شما آمدند فدیه داده و آنها را آزاد می‏کنید حال آنکه اخراجشان بر شما حرام است. در قرآن فقط یکبار آمده که عوض را کسی از جانب دیگری بدهد.. رجوع شود به «ابراهیم» فصل قربانی.

💡 بهر کجا گذران افگنی نظر، بینی بهر طرف نگران افتدت گذر، دانی

💡 هر سر سر به مهر که در خاطر افتدت سرعت مکن به لوح بیانش نگاشتن

💡 گر زان دهن مراد سخن گفتن افتدت جز آفرین صدر اجل بر زبان مران

💡 کم افتدت به قدم چون نزاری مسکین اگرچه به ز نزاری بود که بگزینی

💡 چو در دشمنی جایی افتدت رای درآن دشمنی دوستی را بپای

💡 هیچ افتدت امشب که بر افتادگی من رحم آری و بر کاهش جانم نفزائی