لغت نامه دهخدا
( اصحاب میمنة ) اصحاب میمنة. [ اَ ب ِ م َ م َ ن َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) اصحاب دست راست. کسانی که بر خود خجسته و مبارک باشند: فاصحاب المیمنة ما اصحاب المیمنة. ( قرآن 8/56 ). ابوالفتوح آرد: اصحاب دست راست باشند، آنانکه ایشان را بر دست راست به بهشت برند. عبداﷲ عباس گفت: آنان باشند که بر دست آدم باشند. ضحاک گفت: آنان باشند که نامه های ایشان به دست راست دهند. حسن و ربیع گفتند: آنان باشند که خجسته و مبارک باشند بر خود و عمر ایشان در طاعت خدای تعالی مستغرق شده باشد و ایشان تابعان به احسان اند درقرن دوم از عصر رسول. ( از تفسیر ابوالفتوح چ قمشه ای ج 9 ص 313 ). و رجوع به همان صفحه و اصحاب یمین شود.
