لغت نامه دهخدا
اشاعری. [ اَ ع ِ ] ( اِخ ) ج ِ اشعری.
اشاعری. [ اَ ع ِ ] ( اِخ ) ج ِ اشعری.
جمع اشعری
💡 این مرکز از زمان منصور شروع به رشد کرد به هارون الرشید رسید سپس در زمان مأمون به اوج خود رسید و در دوران معتصم و واثق که اعتزالی بودند پشتیبانی میشد. خلیفه متوکل که بعداز واثق آمد اشاعری و سنت گرا بود برای همین از روش علمی کمتر پشتیبانی میکرد که باعث ضعف علمی مرکز شد.