اراده انسان

[ویکی فقه] اراده انسان (قرآن). اراده برگرفته از ماده «رود» به معنای خواستن و طلب است
در اصطلاح فلسفه و کلام با تعاریف گوناگونی بیان شده است؛ مانند: عزم راسخی که بر فعل، پس از تصور و تصدیق به فایده و میل و جزم پدید می آید. صفتی که موجب ترجیح یکی از دو طرف فعل و ترک می شود. در این مدخل اراده غیر خداوند و معنای لغوی و عرفی آن مورد نظر است و واژه مورد استفاده، «اراده» و مشتقات آن می باشد.
عناوین مرتبط
اراده در آخرت؛ اراده شیطان؛ مقهوریت اراده؛ موارد اراده.

💡 مَثَل زن سمج اهمیت پافشاری و ایمان در دعا را به انسان می‌آموزد و بر تمایل خدا برای شنیدن و پاسخگویی به درخواست‌های انسان تأکید می‌کند. اعتماد به زمان و حاکمیت خداوند مستلزم صبر، فروتنی و تسلیم اراده انسان در برابر این مثل است.

💡 علت این امر این است که غایت اراده انسان عبارت است از احترام به انسان از آن جهت که انسان است.

💡 بعضی از این سرکها اعمار و بقیه در پلان بعدی اعمار خواهد گردید …. در حقیقت با ایجاد این سرک مردم و محیط جفرافیای افغانستان مرکزی از زندان طبیعی خلاص گردیده به اراده انسان‌ها می‌افتد.

💡 در باب اختیار: این رساله دربارهٔ حدود اراده انسان و معنای آزادی است.

💡 گوتفرید لایبنیتس تمثیل ژان بوریدان را با تأکید روی اراده انسان، نقد کرده‌است.