احاجی
لغت نامه دهخدا
احاجی. [ اَ ] ( ع اِ ) ج ِ اُحجیّة و اُحجوّه. سوءالهائی که بر سبیل امتحان از کسی کنند. چیستان ها. || علم احاجی؛ علمی است که در آن بحث می کنند از الفاظی که مخالفند با قواعد عربیت و تطبیق کردن آن با قواعد عربیت.
جمله سازی با احاجی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 (۵) الغاز و احاجی، دائرةالمعارف بزرگ اسلامی، ج ۱۰، ۱۳۸۰ ه ش.
