استباء

استباء. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) اسیر گرفتن. ( تاج المصادر بیهقی ). برده گردانیدن. ( منتهی الارب ). سبی. ( زوزنی ). || دل بردن. ( منتهی الارب ). || خریدن می را. خریدن شراب را. خمر خریدن از بهر خوردن.( تاج المصادر بیهقی ): استباءالخمر. ( منتهی الارب ).

💡 قدسیق بالخراب و احربا انا الخدیر استباء بغداد