مریم مقدس

[ویکی فقه] مریم مقدس (منابع اسلامی). مریم بنت عمران که به عنوان زنی مطهّره در قرآن از ایشان یاد شده است، بانویی پاکدامن و انسان نمونه‏ ای است که خداوند ایشان را به عنوان الگو و نمونه انسانها معرفی کرده است.
حَنّه ـ همسر عمران بن ماثان ـ دیری نمی‏گذرد که سنگینی حمل را در وجود خود احساس می‏کند و به شکرانه برآورده شدن حاجتش، از حقوق مادری بر فرزند چشم می‏پوشد و نذر می‏کند که فرزندش را برای عبادت خدا آزاد کرده و وقف خدمت به بیت المقدس گرداند، «رَبُّ اِنّی نَذَرْتُ لَکَ ما فی بَطنی مُحَرَّرا فَتَقَبَّلْ مِنّی اِنَّکَ اَنْتَ السَّمیعُ الْعَلیمُ».
سوره آل عمران(۳)،آیه۳۵
«وَ آتَینا عِیسی بْنُ مَرْیمَ البَیناتِ وَ اَیدْناهُ بِرُوحِ القُدُسِ».
سوره بقره(۲)،آیه۸۷
«فَاتَّخَذَتْ مِنْ دُونِهِمْ حِجابا فَأَرْسَلْنا إِلَیها رُوحَنا فَتَمثَّلَ لَها بَشَرا سَوِیا قالَتْ إِنِّی أَعُوذُ بِالرَّحْمنِ مِنْک إِنْ کنْتَ تَقِیا قالَ إِنَّما أَناَ رَسُولُ رَبِّک لاِءهَبَ لَک غُلاما زَکیا. قالَتْ أَنّی یکونُ لِی غُلامٌ وَ لَمْ یمْسَسْنِی بَشَرٌ وَ لَمْ أَک بَغِیا».
سوره مریم(۱۹)،آیه(۱۶-۱۹)
...

💡 نمونه‌ای از آثار وی، پیکرهٔ یپرم‌خان در محوطهٔ کلیسای مریم مقدس (تهران) و پیکرهٔ یادبود مسروپ ماشتوتس، پدیدآور الفبای ارمنی، در محوطهٔ کلیسای تارگمانچاتس مقدس تهران هستند.

💡 پیروان کلیسای ارتدکس شرقی از اول سپتامبر خود را برای جشن به خواب رفتن مریم مقدس آماده می‌کنند. باورمندی آنان بر این است که در لحظه مرگ مریم، عیسی بر وی فرود آمد و مادر را با خود به آسمان‌ها برد.

💡 در سن چهارده سالگی برای اولین بار حالت شهود به او دست می‌دهد و طبق گفته خودش «یک خانم کوچک و جوان» را در تو رفتگی تخته سنگی می‌بیند. این تجربه ۱۸ بار دیگر برای او تکرار می‌شود. در دیدارهای بعدی عده‌ای از مردم هم با او می‌رفتند ولی گویا دیگران چیزی نمی‌دیدند. در آن مکان امروز مجسمه‌ای از مریم مقدس قرار داده شده‌است

💡 باشگاه ورزشی آرارات، کلیساهای سرکیس مقدس، شوغاگات مقدس، مریم مقدس و مریم‌ننه، مراکز آموزشی (کودکستان، دبستان و دبیرستان) و موزه ارامنه تبریز به آن وابسته‌اند.

💡 کلیسای نوتردام پاریس در ۱۷۹۳ در جریان انقلاب فرانسه به «معبد تعقل»[ت] مبدل گردید و برای مدتی «بانوی آزادی» جایگزین مریم مقدس در چندین محراب کلیسا شد.