نمداد

نمداد.[ ن َ ] ( اِخ ) یکی از دهستانهای نه گانه بخش کهنوج شهرستان جیرفت است و محدود است از شمال به دهستان ریگان، از مشرق به دهستان دلگان، از جنوب به دهستان رودبار و از مغرب به دهستان گاوکان. آب دهستان از رودخانه و چشمه ساران تأمین می شود و محصول عمده اش غلات و خرما و شغل اهالی زراعت و گله داری است. رودخانه گازبر که از کوهستان شاه جاری است از این دهستان می گذرد و پس از مشروب کردن قراء اطراف به رودخانه هلیل می ریزد. این دهستان مشتمل بر 27 آبادی بزرگ و کوچک است و جمعیت آن در حدود 4000 تن است. مرکز دهستان خالق آباد نام دارد و قریه های مهم آن عبارت است از: هشتوگان، موردان، ده بالا. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 8 ).

یکی از دهستانهای نه گانه بخش کهنوج شهرستان جیرفت استان هشتم. در شمال خاوری کهنوج واقع است. محصولش غلات و خرما. این دهستان ۲۷ ده دارد و سکنه آن ۴٠٠٠ تن می باشد. مرکز آن ده خالق آباد است.
یکی از دهستانهای نه گان. بخش کهنوج شهرستان جیرفت است و محدود است از شمال به دهستان ریگان از مشرق به دهستان دلگان از جنوب به دهستان رودبار و از مغرب به دهستان گاوکان ٠ آب دهستان از رودخانه و چشمه ساران تامین می شود و محصول عمده اش غلات و خرما و شغل اهالی زراعت و گله داری است ٠ رودخانه گازبر که از کوهستان شاه جاری است ازین دهستان می گذرد و پس از مشروب کردن قرائ اراف به رودخانه هلیل می ریزد ٠ این دهستان مشتمل بر ۲۷ آبادی بزرگ و کوچک است و مرکز دهستان خالق آباد نام دارد و قریه های مهم آن عبارتست از: هشتوگان موردان ده بالا ٠

💡 بامری از تیره‌های شهدادزایی، عبداللهی، رودین زایی، دُرَّکی، ثابکی (یا سابکی که احتمالاً گروهی مهاجر از طایفهٔ سابکی مستقر در کرمان بوده‌اند)، و شاه ولی‌بر تشکیل می‌شد که به ترتیب در نواحی چاه‌شور، هودیان، ایرانشهر و حومه، مگیری، دلگان، نمداد و دره‌آهو، ساکن بودند. گروهی از نارویی‌ها که در دشت دلگان زندگی می‌کنند و به مَکسانی و سجادی شهرت دارند، بر اثر خویشاوندی سببی با بامری‌ها، به این طایفه وابسته شده‌اند.