نورم

نورم. [ نُرْ ] ( فرانسوی، اِ ) هنجار. ( لغات فرهنگستان ). رجوع به نورمال شود.

هنجار

💡 چراغم برفزور از شعله ذات ز نورم ساز روشن ذات ذرات

💡 چه نورم بتن تا نفس باقیست کنم هر زمان وصلت ای جان هوس

💡 اگر نورم بود از حق وگر نار خدایست او مرا با بندگی کار

💡 ظلمانیم ز شهوت، نورانی از محبت بنوازی ار به نورم ور سوزیَم به ناری

💡 چو نورم در همه اینجا پدید است از آن پنهانیم پیدا پدید است

💡 نی ز نورم دشت و در آئینه پوش نی به دریا از جمال من خروش