لغت نامه دهخدا
نیکوشعری. [ ش ِ ] ( حامص مرکب ) صفت نیکوشعر. ( یادداشت مؤلف ). لطف سخن. جودت طبع.
نیکوشعری. [ ش ِ ] ( حامص مرکب ) صفت نیکوشعر. ( یادداشت مؤلف ). لطف سخن. جودت طبع.
صفت نیکو شعر. لطف سخن. جودت طبع.
💡 لیک در جمله تو از دولت نیکو شعری چون شهان سوی زری من چو خران سوی شعیر