نیکو شعری

لغت نامه دهخدا

نیکوشعری. [ ش ِ ] ( حامص مرکب ) صفت نیکوشعر. ( یادداشت مؤلف ). لطف سخن. جودت طبع.

فرهنگ فارسی

صفت نیکو شعر. لطف سخن. جودت طبع.

جمله سازی با نیکو شعری

💡 لیک در جمله تو از دولت نیکو شعری چون شهان سوی زری من چو خران سوی شعیر