مِدیان، بر اساس لغتنامههای کلاسیک عربی نظیر منتهی الأرب و اقرب الموارد، صفتی عربی است که به شخصی اطلاق میشود که دارای عادت یا رویهای ثابت در داد و ستد قرض است. این واژه بهطور خاص بر فردی تأکید دارد که در دو وجه این معامله، یعنی هم وامدهنده و هم وامگیرنده، فعال بوده و این عمل برای او به یک رویه یا عادت بدل شده است. این اصطلاح، در مقابل افرادی قرار میگیرد که به صورت موردی اقدام به قرض گرفتن یا قرض دادن میکنند، و بر استمرار و تکرار این رفتار دلالت دارد. جمع این واژه نیز «مَدایین» ذکر شده است.
با گسترش مفهوم در بافت اجتماعی و مالی، میتوان مِدیان را به معنای واسطهای مالی یا فردی با گردش مالی فعال در حلقه اطرافیان خود در نظر گرفت که همواره در حال تأمین نقدینگی از دیگران یا تزریق سرمایه به دیگران است. این ویژگی ممکن است نشاندهنده جایگاه او در شبکه اقتصادی یا نیاز مستمر او به نقدینگی باشد. در ادبیات مالی امروز، این مفهوم میتواند تا حدی با مفهوم اعتباردهندگان خرد یا افرادی که مدیریت نقدینگی فعال دارند، همپوشانی داشته باشد، هرچند که ریشه لغوی آن صرفاً بر عادتِ قرضگیری و قرضدهی استوار است.
در نتیجه، بازنویسی رسمی و بسطیافته این مدخل به شرح زیر است: مِدیان، واژهای عربی، اسم فاعل مرکب، به معنای کسی است که به طور معمول و مستمر درگیر فرآیند قرضدهی به دیگران و همزمان قرضگیری از آنان است؛ یعنی کسی که عادت به داد و ستد مالی از طریق قرض دارد. جمع این کلمه مَدایین میباشد و این صفت بر ویژگی پایدار و مستمر فرد در تعاملات مالی قرضالحسنه یا معاملاتی تأکید میکند.
