لغت نامه دهخدا
گل ارغوان. [ گ ُ ل ِ اَ غ َ ]( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) گلی است سرخ. ( فرهنگ اسدی نخجوانی ). نام گیاهی است ارغوانی رنگ. نام نباتی است. رجوع به ارجوان شود: از شاخ زعفران گل ارغوان دمیده. ( سندبادنامه ص 15 ). رجوع به ارغوان شود.
گل ارغوان. [ گ ُ ل ِ اَ غ َ ]( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) گلی است سرخ. ( فرهنگ اسدی نخجوانی ). نام گیاهی است ارغوانی رنگ. نام نباتی است. رجوع به ارجوان شود: از شاخ زعفران گل ارغوان دمیده. ( سندبادنامه ص 15 ). رجوع به ارغوان شود.
گلیست سرخ.
💡 رخ شاه شد چون گل ارغوان که دولت جوان بود و خسرو جوان
💡 از انده بنفشه بتا ارغوانت رست در خار باز رست گل ارغوان تو
💡 همیشه تا چو گل نسترن بو لؤلؤ چنان کجا چو گل ارغوان بود مرجان
💡 اطراف باغ معرکه را تیغ آب رنگ از خون کشته رنگ گل ارغوان دهد
💡 یاقوت گل فروغ و گل ارغوان نسب بیجادۀ معنبر و مرجان لاله کار