پاترکولوس

لغت نامه دهخدا

پاترکولوس. [ ت ِ ] ( اِخ ) وِلِّه ایوس. مورخ لاطینی مؤلف کتاب «تاریخ » که خلاصه ای است از تاریخ عمومی. مولد بسال 19 ق. م. و وفات در سنه 31 م..

جمله سازی با پاترکولوس

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 اینجا بود که دو تن از تریبون پلبی‌ها و از وفادارترین دوستان سزار یعنی مارکوس آنتونیوس و کوینتوس کاسیوس لونگینوس وتوی خود را در برابر اقدامات سنا اعمال کردند. بر طبق آنچه ولیوس پاترکولوس و آپیان برای ما نقل می‌کنند، این سزار بود که به این دو تریبون دستور داد در برابر سنا مقاومت کنند، و سنا را به‌خاطر محترم نشمردن حق وتوی تریبون‌ها سرزنش نمود. در هفتم ژانویه متعاقب یک اتمام حجت سنا برضد سزار که در آن به وی دستور داده شد فرماندهی نظامی را واگذار کند، آنتونیوس و لونگینوس از روم گریخته و در راونا به سزار پناه بردند.

💡 در اساطیر یونان باستان، پاترکولوس دوست صمیمی آخیل بود که با حضور خود در میدان نبرد، سرنوشت بزرگ و تراژیک زندگی او را تغییر داد.

💡 داستان شجاعت و فداکاری پاترکولوس در جنگ تروآ، یکی از پرکشش‌ترین و تأثیرگذارترین بخش‌های حماسه ایلیاد اثر هومر به شمار می‌رود.

💡 بسیاری از هنرمندان کلاسیک در آثار نقاشی خود، صحنه‌های مربوط به مرگ پاترکولوس و واکنش شدید آخیل را با دقت و جزئیات فراوان به تصویر کشیده‌اند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران