نرگس و گل
لغت نامه دهخدا
نرگس و گل. [ ن َ گ ِ س ُ گ ُ ] ( ترکیب عطفی، اِ مرکب ) کنایه از چشم و گوش مطلوب است. ( برهان قاطع ) ( از انجمن آرا ) ( آنندراج ).
فرهنگ فارسی
کنایه از چشم و گوش مطلوب است.
جمله سازی با نرگس و گل
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 روی و چشم شمس تبریزی گل و نسرین بکاشت در میان نرگس و گل جسم من پا کوفته
💡 به چشم و روی تو سوگند می خورم که به باغ مدام نرگس و گل گشته دسته می بینم
💡 گوید نی تازه شوی بیحد و اندازه شوی تازهتر از نرگس و گل پیش صبای دل من
💡 چو زلف اندر سر و رویش فتادند بسی بر نرگس و گل بوسه دادند
💡 گوید نی تازه شوی هیچ مخور غم تازهتر از نرگس و گل وقت صباها
💡 بر دور عمر و گردش چرخ اعتماد نیست جام و قدح چو نرگس و گل پرشراب کن
💡 در باغچه کوچک پشت خانه، ترکیب زیبایی از نرگس و گلهای رنگارنگ ایجاد شده بود که عطر خوشی را در فضا پخش میکردند.
💡 شاعر در اشعار خود بارها از شکوه و زیبایی نرگس و گلهای بهاری برای توصیف تجدید حیات طبیعت و بهار استفاده کرده است.
💡 با آمدن فصل بهار، زمین با چیدمان طبیعی نرگس و گلهای وحشی، به تماشایی خیرهکننده و بسیار دلپذیر برای هر بیننده تبدیل شد.