لغت نامه دهخدا
ناشگفته. [ ش ِ گ ُت َ / ت ِ ] ( ن مف مرکب ) گل که وانشده و شکفته نشده باشد. ( ناظم الاطباء ). ناشکفته. رجوع به ناشکفته شود.
- ابکار ناشگفته؛ دوشیزگان بی عیب. ( ناظم الاطباء ).
ناشگفته. [ ش ِ گ ُت َ / ت ِ ] ( ن مف مرکب ) گل که وانشده و شکفته نشده باشد. ( ناظم الاطباء ). ناشکفته. رجوع به ناشکفته شود.
- ابکار ناشگفته؛ دوشیزگان بی عیب. ( ناظم الاطباء ).
💡 رو داد وصل یار و همان دل فسرده ایم این غنچه ناشگفته درین نوبهار ماند
💡 هنوزش تیغ فتح اندر نهفته است هنوزش یک گل از صد ناشگفته است
💡 هنوز لالهٔ نورسته ناشگفته تمام چه موجبست که با سبزه سرگران دارد
💡 یکی نشگفته و دیگر شگفته نهفته ناشگفته در شگفته
💡 یک درد دلی نگفته کم ماند یک غنچه ناشگفته کم ماند
💡 ز بستان گلی ناشگفته هنوز به الماس دری نسفته هنوز