محمدجواد بلاغی نجفی

[ویکی شیعه] محمد جواد بن حسن بلاغی نجفی ربعی، (۱۲۸۲-۱۳۵۲ق) از فقیهان، مفسران و مُتَکَلِّمان شیعه عراق در قرن چهاردهم قمری.
بلاغی نزد میرزا محمدتقی شیرازی و آخوند خراسانی شاگردی کرد و خود شاگردان بسیاری تربیت نمود. از مهم ترین شاگردان او می‎توان به سید شهاب الدین مرعشی نجفی و سید ابوالقاسم خوئی اشاره کرد.
بلاغی از علمای مجاهد عراق بود و در نهضت استقلال عراق شرکت کرد. وی آثاری در موضوعات گوناگون نگاشت. آلاء الرحمن فی تفسیر القرآن از جمله آثار اوست. بلاغی اشعاری در مدح و مرثیه اهل بیت نیز سروده است. وی در ۱۳۵۲ق درگذشت و در حرم امیرالمومنین به خاک سپره شد.

💡 کلام، تفسیر و فن مناظره را از محمدجواد بلاغی نجفی فراگرفت. او به خاطر علاقه‌اش به یادگیری حکمت و فلسفه در درس سید حسین بادکوبه‌ای حاضر شد.