لغت نامه دهخدا
لسکو. [ ل ِ ک ُ ] ( اِخ ) پیر. معمار فرانسوی. مولد پاریس. وی برآورنده نمای لوور قدیم و چشمه اینوسان ها است ( 1515-1578 م. ).
لسکو. [ ل َ ] ( اِخ ) دهی جزء دهستان مرکزی بخش آستانه شهرستان لاهیجان، واقع در نه هزارگزی شمال آستانه و هفت هزارگزی شمال باختری پل سفیدرود. جلگه. معتدل. مرطوب و مالاریائی. دارای 243 تن سکنه شیعه. گیلکی و فارسی زبان. آب آن از سفیدرود. محصول آنجا برنج و ابریشم و صیفی. شغل اهالی زراعت و راه آن مالرو است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 2 ).