فرمان دادن

فرمان دادن. [ ف َ دَ ] ( مص مرکب ) حکم کردن. امر دادن به کسی:
نگه کن کنون تا چه فرمان دهی
نیاید ز فرمان تو جز بهی.فردوسی.بدو گفت هرگه که فرمان دهی
به گفتن زبان برگشاید رهی.فردوسی.صاحب دیوان فرمان چنین داد و ندانیم که تا حال وسبب چیست ؟ ( تاریخ بیهقی ).
مرا رسول رسول خدای فرمان داد
به مؤمنان که بدانند قدر فرمان را.ناصرخسرو ( دیوان چ مینوی ص 118 ).به آزار فرمان مده بر رهی
که باشد که افتد به فرماندهی.سعدی ( بوستان ).هر آنکس که گردن به فرمان نهد
بسی برنیاید که فرمان دهد.سعدی. || اجازه دادن. رخصت دادن:
گدای کوی تو خاقانی است فرمان ده
که این گدای تو را داغ پادشاه نهم.خاقانی.که گر فرمان دهد شاه جهانم
بگویم صدیک از چیزی که دانم.نظامی.به دستوری حدیثی چند کوتاه
بخواهم گفت گر فرمان دهد شاه.نظامی. || مسلط ساختن. حکومت دادن:
به دین پاک و دل نیک و اعتقاد درست
خدای داد تو را بر همه جهان فرمان.فرخی.رجوع به فرمان شود.

( مصدر ) دستور دادن حکم کردن امر کردن فرمودن توضیح این مصدر بدون حرف اضافه ( او را فرمان داد ) و با حرف اضافه ( باو فرمان داد ) استعمال شود: اگر پیمان کند با من منم در خط پیمانش و گر فرمان دهد بر من منم در بند فرمانش. ( معزی. ۴۲۴ )

💡 پشت پرده اتهاماتی که به جکسون زده می‌شد این نکته نهفته بود که جکسون برخلاف روسای جمهوری پیشین در زمینه سیاست گذاری به خواست کنگره گردن نمی‌نهاد، اما در عوض از قدرت وتو و رهبری حزبش برای فرمان دادن استفاده می‌کرد.

💡 جواب آنست که: او را در خواب چندان نمودند که کرد و در امکان و قدرت وی همان بود که کرد، تن در فرمان دادن و تسلیم کردن و کارد بر حلق راندن، چون این بجای آورد تصدیق وی درست آمد. گفتند: ای ابراهیم مقصود آن بود که تو سرّ خود از وی ببری اکنون که سرّ ببریدی ما سر در کار تو کردیم.

💡 یکی از نتایج برآمدن واژه حکومت از واژه حکمت که در این کتاب تشریح می‌شود این است که حکومت به معنی تدبیر و رایزنی خردمندانه در امور کشور است و هرگز به معنای امر کردن و فرمان دادن به زیردستان نیست.

💡 اصل فرمان دادن اندر طاعت و فرمان اوست بر جهان فرمان دهی گر خواجه را فرمان کنی

💡 از تو فرمان دادن اندر کار ملک و شغل دین وز سپهداران و میران طاعت و فرمانبری