نیک روزی

لغت نامه دهخدا

نیک روزی. ( حامص مرکب ) خوشبختی. بهروزی. سعادت. نیک روز بودن:
که شو زود بردار از او بند سخت
نویدش ده از نیک روزی و بخت.شمسی ( یوسف و زلیخا ).همه را روح و روز و روزی از اوست
نیک بختی و نیک روزی از اوست.سنائی.چون صبح به فال نیک روزی
برزد علم جهان فروزی.نظامی.به ناخوبتر صورتی شرح داد
که بد مرد را نیک روزی مباد.سعدی.عروسی بود نوبت ماتمت
گرت نیک روزی بود خاتمت.سعدی.

جمله سازی با نیک روزی

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 همه را روح و روز و روزی از اوست نیک‌بختی و نیک روزی از اوست

💡 آنکه جان آفرید روزی داد شور بختی و نیک روزی داد

💡 نیکبختی و نیک روزی را بسته با دامن تو دامن باد

جاز یعنی چه؟
جاز یعنی چه؟
ارین یعنی چه؟
ارین یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز