لغت نامه دهخدا
نوباغ. [ ن َ ] ( اِخ ) از قرای خوارزم است. ( از معجم البلدان ). و بدان منسوب است محمدبن عثمان نوباغی، ادیب نابینا. ( از انجمن آرا ).
نوباغ. [ ن َ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان خسروشیرین بخش جغتای شهرستان سبزوار، در 23 هزارگزی شمال شرقی جغتای در جلگه معتدل هوائی واقع است و 491 تن سکنه دارد. آبش از قنات، محصولش غلات و پنبه و زیره و کنجد، شغل مردمش زراعت است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9 ).
