می گرفتن

می گرفتن. [ م َ / م ِ گ ِ رِ ت َ ] ( مص مرکب ) باده خوردن. شراب نوشیدن. می زدن:
روزی بس خرم است می گیر از بامداد
هیچ بهانه نماند ایزد کام تو داد.منوچهری.نه نه می نگیرم که میگون سرشکم
که خود زین می کم بها می گریزم.خاقانی.

باده خوردن شراب نوشیدن

💡 ساغر می گرفتن و دادن مست کردن، بمستی افتادن

💡 بر آن رویی که نتوان می گرفتن ترش بر روی ما تا کی گرفتن